200x200-cliffriemensCliff Riemens is zichzelf en meer kan of wil hij niet zijn! Dertig jaar oud met nog steeds een vleugje jongvolwassen enthousiasme. Door zijn werk als kok – waarin enthousiasme, originaliteit en creativiteit sleutelwoorden zijn – is hij uitgegroeid tot een individu dat zich door middel van schrijven kan onderscheiden van anderen.

Het schrijven van lange verhalen – en dan in dit geval de sage van Mecran – voelde en voelt nog altijd als thuiskomen. Op dagen dat er niemand om hem heen is kan hij uren spenderen aan het bedenken van personages, plaatsen en gebeurtenissen. Zijn hart ligt zowel in lezen als in schrijven bij Fantasy. In een zelf geschapen wereld is de sky nog niet ‘the limit’.

Toch verwacht hij ook uitstapjes te maken naar andere genres. Denk hierbij aan sciencefiction of een misdaadroman, waar hij op Stripfestival Terneuzen de eerste voorbeelden van wil laten zien.

Fragment uit De sage van Mecran – De Zilveren Poort

Onze vijfde dag in de woestijn legden we het laatste stuk af naar ons nieuwe thuis. Ik had er ondertussen vrede mee dat ik de rest van mijn leven daar zou moeten blijven. Ik had besloten er maar het beste van te maken. Het idee van ontsnappen begon steeds meer te vervagen. Het laatste stuk naar het fort bleek nog verrassend lang, afstanden waren bedrieglijk in een zodanig grote zandbak.

Aangekomen bij het fort, roken we direct onraad. Vukpen, grote aasetende vogels, cirkelden boven het fort. De poorten waardoor wij het fort binnen kwamen, hing uit zijn hengsels. Op de binnenplaats lagen lijken van soldaten, de barak was afgebrand. Op de borstwering uitkijkend op de Zilveren Poort lagen nog meer lijken. Er lagen alleen lijken van Koninklijke soldaten. Iets was hier helemaal mis.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties